Weg
Daar staat ze weer
Niet wetend maar voor de laatste keer
Ze heeft daar al vaker gestaan
Maar nu komt er eindelijk een einde aan
Daar staat ze, gevoelloos in dit koude weer
Grijze druppels vallen op haar neer
Op dit moment heeft ze lang gewacht
”Eindelijk” zegt ze zacht
Ze voelt iets van binnen, dat rare gevoel
Een raar gevoel, een gevoel zonder doel
Ze loopt naar de rand
Dit is haar kans er is nu niemand
Ze kijkt over de rand van de brug
Er is geen weg meer terug
Even later in het hols van de nacht
Hoor je een plons, heel zacht