Marylin Monroe
Bemin me met je ogen
zoals Marylin Monroe lacht
de schaduw van haar leven
lag verborgen onder spiegelglas
Ze leidde me door het leven
van New York tot Parijs
waar nachtclubs open gingen
en de bazen wachten op de klanten
Mooi waren ze de vrouwen met hun veren
die de CanCan dansten
vleiden met de heren
die goed zaten in de slappe was
Het bleven dromen al leek het soms echt
Marylin Monroe die haar handen
legden in die van mij
voor een wandeling in de Parijse nacht
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 15 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||