Plichtsgevoel
Ga niet weg zonder een uitgesproken woord
Want binnenkort is het dat gemiste stuk dat je stoort
Vermijd niet hetgeen wat men onder ogen kan komen
Ooit zul je van die vermeden tijd dromen
Ga niet weg zonder een nadruk van een zoen
Doe al hetgeen wat je kan doen
Bestrijd de eeuwige koppigheid
Maar ga aan die eindeloze strijd
Ga niet weg zonder een knuffel zijn fijn gevoel
Voel het aan als een plichtsgevoel
Kom die eindeloze discussies onder ogen
En bekijk de oneindige regenbogen
Als men weggaat zonder afscheid
Krijgt men later spijt
Ooit komt de dag
Dat het niet meer kunnen mag
Want binnenkort is het dat gemiste stuk dat je stoort
Vermijd niet hetgeen wat men onder ogen kan komen
Ooit zul je van die vermeden tijd dromen
Ga niet weg zonder een nadruk van een zoen
Doe al hetgeen wat je kan doen
Bestrijd de eeuwige koppigheid
Maar ga aan die eindeloze strijd
Ga niet weg zonder een knuffel zijn fijn gevoel
Voel het aan als een plichtsgevoel
Kom die eindeloze discussies onder ogen
En bekijk de oneindige regenbogen
Als men weggaat zonder afscheid
Krijgt men later spijt
Ooit komt de dag
Dat het niet meer kunnen mag
Reacties op dit gedicht
| m@rcel: | Vrijdag, juni 17, 2005 18:54 |
| een gedicht met een mooie boodschap er in, prachtig verwoord. Liefs m@rcel |
|
| *~°Lexa°~* : | Vrijdag, juni 17, 2005 17:45 |
| Dit is dus niet echt men beste gedicht ooit... Maar de boodschap die erachter zit vind ik persoonlijk toch wel mooi... greetz | |
Over dit gedicht
| Auteur: *~°Lexa°~* | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 17 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||