Een ongeschilderd schilderij
En zie hoe de rotsen weenden
grijs en grauw voor me lag
in haar zag ik de contouren weder
dat ontbrak op het schilderij
Het penseel trok geen strepen
laat staan een schaduw op een doek
dat bedekt was met een zwart laken
waarachter schaduw zichtbaar was
En ze blijft mooi
ook al verdwijnt ze uit de gedachte
bij haar blijf ik dromen
vul me leven op in het schilderij
Dat naakt en ongeschilderd voor me lag
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 19 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||