Incest
Gerechtigheid is geen wraak,want je wil iets terug van je verlies. Je doet het niet uit woede of haat,want je leven hield op alsof je een kaars uitblies. Je bent als het ware gestopt met leven,al was je dan niet echt dood. Maar hij heeft zich niet alleen aan jouw lichaam vergrepen,maar ook je gevoelens en waarde gesloopt. Je voelde totaal niets meer,je blik staarde naar oneindigheid. Ook al vroeg hij je lichaam telkens weer,je zorgde voor gesloten eenzaamheid. Na jaren durf je je nu te uiten,maar de waarheid blijft verscholen. Het komt nooit systematisch naar buiten,je voelt je machteloos en zo vaak verstoten.
Reacties op dit gedicht
| Vermeulen Rudy: | Donderdag, mei 09, 2002 01:27 |
| ik blijf het zeggen...er is geen straf groot of zwaar genoeg voor zulke mannen... mijn warmte en steun heb je in deze zwarte periode... groeten rudy |
|
| mini: | Zaterdag, september 08, 2001 17:19 |
| Nogmaals An, praat erover, want de waarheid is niet meer verscholen. Ik hoop dat je troost vindt en dat je wonden eindelijk eens mogen helen! Sterkte! | |
| christina: | Dinsdag, september 04, 2001 19:21 |
| Nogmaals heel veel sterkte En ik hoop dat je de kracht hebt om je verleden te mogen dragen Wonden zullen helen maar littekens blijven Sterkte en liefs Christa |
|
| Firebolt: | Dinsdag, september 04, 2001 16:34 |
| Iets wat je nooit meer terugkrijgt.... Afgepakt... genomen... Ik begrijp heel goed wat je bedoeld. Heel goed beschreven wat er in de geest omgaat.... Liefs, Firebolt.... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: an | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 04 september 2001 | ||
| Thema's: | ||