als de ramen zijn gesloten
als de ramen zijn gesloten
ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
een seriemoordenaar misschien
die gedachte kwam steeds boven
een mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
hij zal me eerst gaan boeien
de kamer is te klein
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans verkleint
als de ramen zijn gesloten
ik wil wel met je praten
maar je mag niets voor me zijn
ik ben te vaak verlaten
als je me aanraakt doet het pijn
zo gauw ik weg bent heb ik spijt
dat ik niet langer bent gebleven
ik wilde je nog zoveel geven
maar angst verpest het weer altijd
Reacties op dit gedicht
| J.H. Vergne: | Dinsdag, juni 28, 2005 22:35 |
| angst goed verwoord, mooi gedicht groetje |
|
| hiljaa: | Maandag, juni 27, 2005 21:50 |
| ik wilde de hand ,open praten voor altijd !!! lees ik tussen de regels! prachtig!!!!!!!! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Mathilde: | Maandag, juni 27, 2005 20:41 |
| een bijzonder dicht dit! anders dan anders van jouw hand maar niet minder mooi! liefs, mathilde |
|
| poky: | Maandag, juni 27, 2005 19:09 |
| heel mooi ,poky | |
| m@rcel: | Maandag, juni 27, 2005 18:02 |
| Prachtig mooi weer geschreven Wil groet, m@rcel |
|
| Lia : | Maandag, juni 27, 2005 17:23 |
| zo gauw ik weg ben...... zonder t..... knuffies, Lia | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 27 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||