Hoe voel je je...?
“Hoe voel je je…?”
“hoe voel je je?”
een veel gestelde vraag
ik antwoord altijd “goed”
en glimlach dan wat vaag
natuurlijk lang niet altijd waar
de meest vertelde leugen
met mij gaat het “altijd” goed
al zolang ik mij kan heugen
mijn oude leefgenoot is uit mijn leven
heb een nieuwe schat nu weer
het zijn breuklijnen van het leven
en het lijmen van oud zeer
geen eenvoud echter in de liefde
mijn nieuwe schat, hij was niet vrij
maar sinds vandaag voorbij met haar
waarom ben ik dan nu niet blij?
maanden smachtend wachten op dit nu
en éindelijk is het dan daar
maar met zó ongelooflijk veel pijn gepaard
en dat vooral ten koste dan van haar
ik heb hem nu
en zij niet meer…
ze is kapót, gebróken en
‘k voel haar pijn zo keer op keer…
ik huil haar tranen bitter van verdriet
mijn hart te klein, te groot?
en hij, hij huilt van binnen mee
hij, die haar altijd bescherming bood
dus hoe voel ik mij vandaag…
zeg maar rustig hondsberoerd
ben moe en uitgeput, opgelucht
een beetje ook, maar vooral
diep met pijn geroerd.
“hoe voel je je?”
een veel gestelde vraag
ik antwoord altijd “goed”
en glimlach dan wat vaag
natuurlijk lang niet altijd waar
de meest vertelde leugen
met mij gaat het “altijd” goed
al zolang ik mij kan heugen
mijn oude leefgenoot is uit mijn leven
heb een nieuwe schat nu weer
het zijn breuklijnen van het leven
en het lijmen van oud zeer
geen eenvoud echter in de liefde
mijn nieuwe schat, hij was niet vrij
maar sinds vandaag voorbij met haar
waarom ben ik dan nu niet blij?
maanden smachtend wachten op dit nu
en éindelijk is het dan daar
maar met zó ongelooflijk veel pijn gepaard
en dat vooral ten koste dan van haar
ik heb hem nu
en zij niet meer…
ze is kapót, gebróken en
‘k voel haar pijn zo keer op keer…
ik huil haar tranen bitter van verdriet
mijn hart te klein, te groot?
en hij, hij huilt van binnen mee
hij, die haar altijd bescherming bood
dus hoe voel ik mij vandaag…
zeg maar rustig hondsberoerd
ben moe en uitgeput, opgelucht
een beetje ook, maar vooral
diep met pijn geroerd.
Reacties op dit gedicht
| Ann Der: | Zaterdag, november 11, 2006 03:40 |
| Amai... dit is heel pakkend ! k leef er zó in mee ! Heel mooi verwoord. Grtjes Ann Der |
|
| sunset: | Dinsdag, juni 28, 2005 17:13 |
| In- en meevoelend, integer droef-mooi neergezet. Liefs en warme knuf / sunset |
|
| remie: | Dinsdag, juni 28, 2005 13:15 |
| moeilijk die tijden, maar het kan ook anders je kunt ook verliezen door de dood.....men mag niet bezitten mijn motto is nu:Je kunt niet iets verliezen wat je al niet had....hou niet al te strak vast maar geniet het leven...liefs Remie | |
| psych: | Dinsdag, juni 28, 2005 09:17 |
| blij dat ik je weer lees,, pijnlijk gedicht liefs elze |
|
| Mamke: | Dinsdag, juni 28, 2005 09:09 |
| Zit met tranen in mijn ogen, maak precies hetzelfde mee op het ogenblik. Het is zo dubbel. Wens je sterkte! Gr. Mamke |
|
| hiljaa: | Dinsdag, juni 28, 2005 07:59 |
| ik begrijp je helemaal! het is moeilijk om het juiste te kiezen! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: nica | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 28 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||