en blotevoet de grond
en blotevoet de grond
ik ayasophia
de Bosporus en
keer de rug aan
westers denken
nu komt de rust terug
die deze oversteek
gaat schenken
in steen heeft wind
herinnering gestraald
de grond heeft nooit
getreurd om alles
wat er is gebeurd
zij bloedt haar oogsten
in draaien naar het oosten
ik schop mijn
schoenen uit
en blotevoet
de grond
ook ik buig diep
mijn mond kust
zachtjes Allah's kont
wil melker
28/06/2005
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Dinsdag, juni 28, 2005 16:07 |
| Ook hier blijft het voor mij een gevoel- en respectvol gedicht. Prachtig gewoon. Liefs / sunset |
|
| m@rcel: | Dinsdag, juni 28, 2005 12:48 |
| heel mooi liefs m@rcel |
|
| m@rcel: | Dinsdag, juni 28, 2005 12:48 |
| heel mooi liefs m@rcel |
|
| neznaj: | Dinsdag, juni 28, 2005 11:18 |
| Het is weer een mooi gedicht, maar om het oosten zo te adoreren gaat iets te ver, alhoewel ik ook wel enige spot bespeur. Groet Han | |
| Diane: | Dinsdag, juni 28, 2005 09:07 |
| Heerlijk met blote voeten op de grond. liefs Diane | |
| hiljaa: | Dinsdag, juni 28, 2005 08:23 |
| nou liever jij dan ij een kont kussen!!! hahaha knufliefs--hiljaa-- |
|
| remie: | Dinsdag, juni 28, 2005 07:23 |
| de wijze kwamen uit het oosten....ha ha ha leuk dichie...liefs Remie | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 28 juni 2005 | ||
| Thema's: | ||