Wij worden elkaars dood.
Mijn verstand wist het van te voren.
Het was gedoemd te mislukken,
Maar toch kon ik je niet laten gaan.
Ik was verleid en voor altijd verloren.
Ik ben een weg ingeslagen
Die ik had moeten vermijden als de dood.
Roekeloos volgde ik mijn naieve dromen.
De aantrekkingskracht te groot.
We leiden elkaar naar de afgrond.
Krassen op de zielen te diep.
De terugweg kwijtgeraakt.
Wij worden elkaars dood.
Het was gedoemd te mislukken,
Maar toch kon ik je niet laten gaan.
Ik was verleid en voor altijd verloren.
Ik ben een weg ingeslagen
Die ik had moeten vermijden als de dood.
Roekeloos volgde ik mijn naieve dromen.
De aantrekkingskracht te groot.
We leiden elkaar naar de afgrond.
Krassen op de zielen te diep.
De terugweg kwijtgeraakt.
Wij worden elkaars dood.
Reacties op dit gedicht
| ManicManja: | Zaterdag, juli 02, 2005 17:28 |
| mooi en herkenbaar...:S the ultimate temptation.. succes ermee. Liefsx Manja |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Gwindor | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 02 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||