De vage grijstint
Tonen vervagen
muziek sterft langzaam weg
verzandt na lange tijd
in monotone zoem
waarmee geen enk’le zanger
gevoel bezingen kan
Kleuren vervagen
verf loopt steeds meer door
vormt uiteind’lijk slechts
de uniforme grijstint
waarmee ik somber
wereldbeeld inkleur
Inkt wil ook vervagen
maar wat het ook probeert
mijn pen schrijft rustig door
om omarmd door sterke hand
met woorden het papier
en de leegte van het leven
met warmte te vervullen
(12-06-2005)
Reacties op dit gedicht
| J.H. Vergne: | Zaterdag, juli 02, 2005 21:40 |
| mooi gedicht groetje |
|
| Noralie: | Zaterdag, juli 02, 2005 18:39 |
| Mooie omschrijving met veel diepgang! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Menno_21 | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 02 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||