realiserend
Realiserend
Dat er steeds mensen naast me staan
Maar dat ik gewoon niet genoeg moed heb
Om mijn problemen de vrije loop te laten gaan
Niet willen toegeven
Dat ik sommige van de tijden
Echt geen zin meer heb om te leven
Telkens wanneer een vraag komt
Gaat mijn lach opnieuw schijnen
Om dan daarna mijn treurige blik te laten verschijnen
Bedankt om er steeds voor me te zijn
En om me niet op te geven
Wanneer ik weer eens te koppig ben
Om toe toegeven
Dat het tranen zijn dat ik ken
…
Bedankt om mijn vriend te zijn
Dat er steeds mensen naast me staan
Maar dat ik gewoon niet genoeg moed heb
Om mijn problemen de vrije loop te laten gaan
Niet willen toegeven
Dat ik sommige van de tijden
Echt geen zin meer heb om te leven
Telkens wanneer een vraag komt
Gaat mijn lach opnieuw schijnen
Om dan daarna mijn treurige blik te laten verschijnen
Bedankt om er steeds voor me te zijn
En om me niet op te geven
Wanneer ik weer eens te koppig ben
Om toe toegeven
Dat het tranen zijn dat ik ken
…
Bedankt om mijn vriend te zijn
Reacties op dit gedicht
| moongirl1982: | Dinsdag, juli 05, 2005 14:30 |
| fijn dat je vrienden hebt die je goed steun.je hebt het heel mooi beschreven. groet moongirl1982 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *~°Lexa°~* | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 05 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||