Met een blik op oneindig
Besef ik dat de verwerking nog niet ten einde is
Dat jij nog steeds die persoon bent
Dat ik zo hard mis
Niet willen toegeven aan mezelf
Maar je spookt door mijn hoofd
Ik heb de hoop opgegeven
Ik zal steeds aan je denken
Tot dat mijn ziel is verdoofd
Een pijnlijk afscheid
Waar ik maar niet over geraak
Verdrongen dat onverwerkt gemis
Maar mijn lach is in staak
En mijn droefheid neemt de macht over
Je was mijn alles
Mijn voorbeeld en mijn leven
En toch wou jij me geen woord meer geven
Alles was gedaan
Je wou niet meer naast me staan
Zonder een woord
Zonder een daad
Ben je weggegaan
En stond ik eenzaam en alleen op straat
Een werkelijke hel ben ik doorgegaan
Omdat jij niet meer aan mijn zij wou staan
Niet begrijpend
Waarom ik het nog steeds niet heb verwerkt
Alleen
Tegen het gemis strijdend