Mijn strijd
uren worden dagen,
dagen worden weken,
tijd lijkt te vervagen,
ik word er door bezweken.
mijn lijden wordt steeds zwaarder,
en waar ik tegen vecht,
wordt voor mij meer aanvaardbaar,
ik heb me daarbij neergelegd.
wees dus niet bedroeft om mij,
als mijn breekpunt is gekomen,
ik ben dan eindelijk vrij,
mijn lot in handen genomen.
maar tot die tijd,
uren, dagen, weken,
Ga ik door met mijn strijd,
Om mijn verstand te laten spreken.
dagen worden weken,
tijd lijkt te vervagen,
ik word er door bezweken.
mijn lijden wordt steeds zwaarder,
en waar ik tegen vecht,
wordt voor mij meer aanvaardbaar,
ik heb me daarbij neergelegd.
wees dus niet bedroeft om mij,
als mijn breekpunt is gekomen,
ik ben dan eindelijk vrij,
mijn lot in handen genomen.
maar tot die tijd,
uren, dagen, weken,
Ga ik door met mijn strijd,
Om mijn verstand te laten spreken.
Reacties op dit gedicht
| *black rose*: | Woensdag, juli 13, 2005 14:34 |
| haaj, goedzo !! Blijf strijden en je komt er wel !! Egt waar !! -xXx- *black rose* |
|
Over dit gedicht
| Auteur: BorderlineCase.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 13 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||