Soms ben ik er zeker van
Dat ik met je breken moet

Als ik er
(Bij voorbaat al)
Helemaal geen zin meer in heb

Ik ben zo moe,
De omgang met jou
Put me ontzettend uit!

Eerst was het dat bord voor je kop
Dat geheugen als een zeef
Dat onbegrip en dat anderszijn,
Waardoor ik het zo moeilijk vond
Om met je te msn’en
En om energie in je te steken
Terwijl ik nooit weer alles terugkrijgen zou

Nu lijk je wat meer te luisteren
Een beetje meer te zíjn
Al zal ik niet zeggen dat je me begrijpt
Of dat je zoveel onthoudt

Ik praat door het bord
Er blijft iets hangen in de zeef
Maar wat nu?
Ben je op de vlucht geslagen?
Probeer je me te ontwijken?
Moet ik je nog vangen?

Nou sorry
Ik leg mijn vlindernetje hier
Ik ren niet achter je aan
Ik doe mijn best
(Maar probeer niet te hard te proberen)
Als jij nog zoveel van me wilt
Mag je me zelf vangen
(Al kan ik je niet beloven
Dat jou dat ooit lukken zal)

Want ik
Ik ben moe

Soms ben ik er zeker van
Dat ik met je breken moet
Op die momenten
Wanneer ik er
(Bij voorbaat al)
Geen zin meer in heb