een vlam
Een vlam...
lichtjes dovend.
Een woord, woorden...
woorden die alles omvatten en niets zeggen.
Een traan...
vloeiend over een wang.
Een kreet...
niet gehoord in deze zuurstof arme wereld.
Een laatste adem...
gelaten in een moment van vreugde.
Een aanraking...
te laat om wat gebroken is opnieuw tot leven te blazen.
Een vlam...
gedoofd in de strijd tussen lief en leed.
Een glimlach...
gevormd door het besef gewenst te zijn.
Dan de laatste traan...
gelaten, door me te laten gaan.
lichtjes dovend.
Een woord, woorden...
woorden die alles omvatten en niets zeggen.
Een traan...
vloeiend over een wang.
Een kreet...
niet gehoord in deze zuurstof arme wereld.
Een laatste adem...
gelaten in een moment van vreugde.
Een aanraking...
te laat om wat gebroken is opnieuw tot leven te blazen.
Een vlam...
gedoofd in de strijd tussen lief en leed.
Een glimlach...
gevormd door het besef gewenst te zijn.
Dan de laatste traan...
gelaten, door me te laten gaan.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: freakybumblebee | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 18 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||