weer weg wuift uit je ogen
weer weg wuift uit je ogen
er scharrelt
zonlicht in je haar
als de wind het
nonchalant weer
weg wuift uit je ogen
en jij je hoofd
licht buigt in
teder mededogen
ik vang de
heldere hemel
in je blik die
groen en blauwe
kleuren lacht
rode lippen vochtig
van het antwoord dat
je stem naar buiten bracht
je zei ja
speelt nu met mijn
handen en ik kus je
als je tong verkennend
punt tegen mijn tanden
wij smelten tot een paar
terwijl het zonlicht
in uitbundigheid stralend
warm door je haren glijdt
wil melker
20/07/2005
Reacties op dit gedicht
| fredie: | Zondag, november 27, 2005 13:10 |
| de liefde straalt weer, prachtig Love fredie |
|
| Willemijn V.: | Woensdag, juli 20, 2005 15:00 |
| Dit vind ik een hele mooie! Liefs, Willemijn |
|
| juffie: | Woensdag, juli 20, 2005 14:04 |
| Innige tederheid. | |
| Niniki: | Woensdag, juli 20, 2005 10:29 |
| Liefdevol en prachtig. Het geluk straalt er van af. Heerlijk! Knuffie Niniki |
|
| sunset: | Woensdag, juli 20, 2005 09:40 |
| Een bad van poëzie. Net wat ik nodig angst. Ik droomde mijn angsten zelf al. Liefs en fijne dag / sunset |
|
| hiljaa: | Woensdag, juli 20, 2005 08:24 |
| echt verwarmend!!! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Diane: | Woensdag, juli 20, 2005 07:13 |
| Heerlijk gedicht, liefs Diane | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 20 juli 2005 | ||
| Thema's: | ||