Twee jaar lang liep ik te dolen..
over straat en over stranden....
Ik vond je niet.. en ging naar huis met lege handen..
Waar was je al die tijd....
Een week geleden....zag ik je voor het eerst
Ik dacht...is het waar... is het echt waar
Mijn gezicht achter mijn handen...mijn ogen branden..
Je bent zo mooi....in je huid geen plooi
Waar was je al die tijd...
Je blaast weer leven in mijn bestaan...
Je ogen..je lach...
En sindsdien denk ik elke dag....
Ik laat je nooit meer gaan....