Ik ben een schaduw in de nacht
Niemand die mij ziet
Niemand die weet hoe ik me voel
De duisternis heeft me in zen macht
Ik spook rond op zoek naar grip
Iemand waar op ik kan bouwen
Me hele leven kan vertrouwen
Maar waar vind ik die...?
Nu ik jou heb gevonden
Komst er steeds meer licht door de duisternis
Ik ontwaak beetje bij beetje
En ik zie...
De grip die ik zoek
Dat ik op jou kan bouwen
Jou me hele leven kan toe vertrouwen
En vooral me hele leven van je kan houden !
( Dit gedicht is voor mijn vriend geschreven. Omdat hij het er vaak zo moeilijk mee heeft dat ik hem mijn verleden niet durf en kan vertellen. Maar dat is zeker niet omdat ik hem niet vertrouw maar omdat ik te veel van hem hou en bang ben dat ik hem daar door kwijt raak. Lieverd ik hou van je ! en ik vertel je alles beetje bij beetje... Maar geef me alsjeblieft de tijd...? )