Nog even
In fluistering hoor ik je naam.
Hunkerend en lijdzaam.
Nog even, streel ik je aangezicht.
Kus je nog eenmaal in het maanlicht.
Mis je,ook wat anderen mogen zeggen.
Mijn hart behoort aan jou,en zal het nooit bij iemand anders leggen.
Maar wegen scheiden, en gaan apart.
Ook al betekent dit voor beide smart.
Laat me maar in mijn dromen.
Waarin de hartepijn zich zacht laat stromen.
Ik maak mijn eigen beslissingen in de tijd.
En leef nu alleen, in alle vrijheid.
Diane
Reacties op dit gedicht
| Klaes: | Vrijdag, augustus 05, 2005 18:45 |
| mooi verwoord Groet/Klaes |
|
| Dirk Hermans: | Vrijdag, augustus 05, 2005 18:29 |
| mooi in woorden gebracht knuffel Dirk |
|
| hiljaa: | Vrijdag, augustus 05, 2005 16:10 |
| wouw prachtig! knufliefs--hiljaa-- |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Diane | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 05 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||