Licht als engelenhaar
Licht als engelenhaar
Zweefde je op ganzenvleugels
Rakelings over het water heen
Je begeerde de dag
En genoot van de nacht
Toen je ogen verdronken
In de rivier zo diep
Je schiep een berg zo hoog
Gooide dromen, zo fragiel
Van boven af, als last
Je gaf ze op, die ogen vol genegenheid
Voor de vrijheid van je vleugels
Licht als engelenhaar...
Reacties op dit gedicht
| Droomz: | Donderdag, augustus 25, 2005 12:27 |
| Ik hou niet van zulke gedichten... | |
| Gert Hermans: | Zondag, augustus 07, 2005 22:42 |
| heel mooi bedankt dat ik mee mocht lezen gert |
|
| vulcana: | Zondag, augustus 07, 2005 22:20 |
| heel mooi Knuffel, Vulcana |
|
