~ giftig etst het zuur ~
guur trekt wind
zomerwanend natuur
uit seizoenverband
verward in structuur
groen zijn bomen
nog voor zienden blind
wijl gevecht in sluimer
verstikkend plaats vindt
giftig etst het zuur
waterend uit de gaten
laag van ozon bloedt
uitgemergeld in aderlaten
klagen over het weer
schaam u o mensheid
moeder aarde voert slechts
machteloze doodsstrijd
| michris: | Woensdag, augustus 10, 2005 11:37 |
| Dit gedicht, deze woorden hebben een verpletterende indruk op mij gemaakt. Ik denk dat jij als 1 van de weinigen begrijpt hoe slecht de natuur/de wereld er voor staat.En dat doen wij mensen zelf (ik ook) en als ik naar mezelf kijk, ja, dan schaam ik me...heel diep zelfs. Dit gedicht verdient een plaats in alle natuur/milieu bladen/radio en tv programma's om de mensheid wakker te houden. Nogmaals...verpletterend gedicht en ik vraag me af hoe we jouw woorden over de wereld kunnen verspreiden.< |
|
| m@rcel: | Dinsdag, augustus 09, 2005 23:45 |
| Stilmakend mooi geschreven Liefs m@rcel |
|
| Raira (Ria): | Dinsdag, augustus 09, 2005 22:37 |
| respect voor alles wat leeft kan echt heel veel genezen we sluiten daarvoor onze ogen omdat we de zelfvernietiging vrezen we klagen wel maar het is inderdaad Godsgeklaagd liefs en werkse straks knuff Ria |
|