Tot dan
Tot dan,
het knarst weer in mijn hoofd,
mijn gedachten smeren hem,
en ik vind mij nogmaals uit,
wat ik geweest ben was ik,
schooiend ben ik,
naar de was nu wit,
't uitzonderlijke mijn doel,
liefst een beeld en hard gebakken,
want bloed heb ik genoeg,
wat zijn zal zal,
al lijkt het nergens naar,
naar en naderend daar,
mocht men het ooit begrijpen,
dringt het aldan niet door,
een vorm die een ander zijn kan,
wie weet, wie weet vergeet,
en anders zijn kan,
dan verwijt ik mij van U,
Reacties op dit gedicht
| Lia : | Vrijdag, augustus 12, 2005 08:13 |
| apart dit..twee keer gelezen.. knuf, | |
| Dirk Hermans: | Vrijdag, augustus 12, 2005 07:02 |
| mooi verwoordt groetjes Dirk |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 12 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||