Staande bij het zelfde kruispunt
op de dode helft van het spoor
is het alsof je niets meer hoort
niets meer ziet dan leegte


Traag slepend vervolgt zich de weg
in zuigende modder zonder bodem
neemt de zwaartekracht weer toe
genadeloos als de botte realiteit


Dit is niet het goede moment
om nu hier te zijn zonder koers
niet klaar voor een nieuwe keuze
dan volgen van het dode spoor