IN HET BOEK VAN MIJN GELOOF
In het boek van mijn geloof.
Weet jij de weg?
De weg omhoog,
naar mooier, meer
en beter toch?
Die hebben ze beloofd,
met armen wijd gespreid,
ogen op geloven
en honger in habijt.
Ik blijf staan
omdat ik rusten moet.
Kom achteraan omdat
mijn lijf het minder doet.
Ik dwaal af,
verdwaal in tijd.
Ik hoor ze praten in talen
die ik niet begrijp.
Ik ken de weg.
Zie de torens van Babel.
In het boek van mijn geloof,
lees ik de mooiste parabel.
wil melker
15/09/2001
Reacties op dit gedicht
| : | Zaterdag, september 15, 2001 13:53 |
Ieder heeft z'n eigen parabel en sommigen...ach, die geloven het wel. Zij hebben in dit leven de hoop maar opgegeven. groetjes, dd. |
|
| catharina: | Zaterdag, september 15, 2001 12:02 |
| ik geloof nog steeds in t goede vd mens..idealistisch misschien..maar beeter teveel hoop dan niks:-) liefs cathje |
|
| pramodah: | Zaterdag, september 15, 2001 11:23 |
| torens van hoogmoed worden er nog steeds gebouwd wil en dat zal wel altijd zo blijven en altijd op de fundering van weerloze slachtoffers............... | |
| Zeeroosje: | Zaterdag, september 15, 2001 09:34 |
| Geloven...Wil dat moeten we doen, anders zou de wereld nog slechter zijn en het verdriet, zeker niet te dragen zijn. Weer een pracht van een gedicht. Lieve groetjes Roosje | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 15 september 2001 | ||
| Thema's: | ||