nauwelijks verhuld
nauwelijks verhuld
schalen bloemen
bloeien zomer
manden fruit
verrijpen geel
maar ik ben kil
bevroren
door de winter
ijskoud stil
de rode morgen
parelt dauw
hitte trillend
op het lijf van jou
je verdween
in stormen schuld
je naaktheid
nauwelijks verhuld
ik schreeuwde
je nog terug
de hemel was verloren
je had me op mijn rug
wil melker
14/08/2005
Reacties op dit gedicht
| Paul Willems (Quikkie): | Maandag, augustus 15, 2005 09:37 |
| zo als zo vaak Wil een kunstwerk van woorden gr Paul |
|
| Niniki: | Zondag, augustus 14, 2005 23:15 |
| mooi, maar de laatste zin zorgde ervoor dat ik er niks meer van begreep. Knuffie Niniki |
|
| Diane: | Zondag, augustus 14, 2005 20:55 |
| Prachtig, droevig gedicht. Liefs Diane | |
| Lia : | Zondag, augustus 14, 2005 20:30 |
| je blijft mooi dichten.. chappeau... | |
| hiljaa: | Zondag, augustus 14, 2005 19:55 |
| bloemen kil, morgen verdween! schreeuw!! prachtig geschreven! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Mathilde: | Zondag, augustus 14, 2005 15:14 |
| droevig stil dicht! zeer rakend... liefs, mathilde |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: kitty23 | ||
| Gepubliceerd op: 14 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||