dode roos
een dode roos,
midden in de woonkamer,
toch maar laten staan.
vergaan en al,
de geur is weg,
kleur is vies en dood.
bijna helemaal dood,
toch een nieuw takje,
een hele aparte roos.
het groene takje,
bloeit helemaal uit,
met een nieuwe roos.
de dode roos,
met leven eraan,
dat het dode overwint.
zo is ook het mensenleven,
het wordt helemaal dood,
maar dan is er nieuw leven,
de dode roos wordt weer rood.
midden in de woonkamer,
toch maar laten staan.
vergaan en al,
de geur is weg,
kleur is vies en dood.
bijna helemaal dood,
toch een nieuw takje,
een hele aparte roos.
het groene takje,
bloeit helemaal uit,
met een nieuwe roos.
de dode roos,
met leven eraan,
dat het dode overwint.
zo is ook het mensenleven,
het wordt helemaal dood,
maar dan is er nieuw leven,
de dode roos wordt weer rood.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: woud_fee | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 15 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||