voor jou
Bevroren,Vastgeroest,
Ik kom geen stap vooruit.
Denkend aan het verlies,
terwijl ik naar mijn weerspiegeling staar in de ruit.
Buiten is het koud,
binnen is het kouder.
Van buiten 17 jaar,
van binnen 10 jaar ouder.
Kapot van verdriet,
hopeloos verloren.
Je bent nu verdwenen,
Nooit meer zal ik je stem horen.
Door anderen vergeten,
Ik herinner je elke dag.
Zie je verschijning voor me,
In mijn gedachten nog verblind door je lach.
Dingen vergaan,
Maar deze pijn zal me nooit verlaten.
Zelfs als mijn herinneringen het begeven,
En ik niks mee heb dan een geheugen vol gaten.
Dan nog zal ik van je houden,
je herinneren elke dag.
Tot de dag dat het mijn tijd is,
En ik weer heerlijk verblind word door je mooie lach.
Dankzij jou
-altijd liefde, altijd blijdschap, altijd hoop-
kusjes naar boven
Reacties op dit gedicht
| **hope**: | Maandag, augustus 15, 2005 23:40 |
| dankjewel liefs *hope* |
|
| Joewlieke: | Maandag, augustus 15, 2005 23:23 |
| ken het gevoel, heb men meter verloren in januari dit jaar, en denk en huil nog iedere dag om haar, soms lijkt het alsof iedereen haar vergeet, en ik achterbijf met men verdriet... ik wens je veel sterkte... je mag me altijd maile , veel liefs Joewlieke | |
Over dit gedicht
| Auteur: **hope** | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 15 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||