Zicht op het leven
Met steeds weer een blijvende blik
Op de tijd
Met jou
Die maar niet wazig worden wil
Zonder jou in mijn leven
Is het veel te stil
Met een briesje en een donkere wolk
Dat steeds blijft hangen
Is het veel te kil
Nooit zul jij weer in mijn leven terechtkomen
Maar toch blijf ik nog steeds
Van onze vriendschap dromen
...


:'( I can't forget you...
Om aan alle lezers even een duidelijke verklaring te proberen geven...Ik schrijf bijna steeds al mijn gedichten voor dezelfde persoon die al 3 jaar uit mijn leven is gegaan, ze heeft me nooit een degelijke reden gegeven.Ze wou gewoon haar leven verder zetten zonder mij er in voor...Maar ik kan haar nog steeds niet vergeten ookal zou ik dat zo graag willen zodat ik eindelijk kan verder gaan met mijn leven...Spijtig begrijpt ze niet hoe hard ik haar mis en wat ik voel en hoe ik alles omschrijf in mijn gedichten...Toch blijf ik gedichten over haar schrijven, geen idee waarom maar misschien denk ik ergens dat ze het dan wel voelt ofzo?...
I MISS YOU