onbereikbaar
de fonkelende sterren
pronken met hun schoonheid
de rusteloze golven
spotten met mijn verdriet
ik,
snakkend naar lucht,
stikkend in de tranen
die langs de groeven van mijn gezicht
hun doelloze leven verlaten.
kijkend hoe je daar staat:
anders, maar toch hetzelfde
heel dichtbij, maar ver genoeg
om te beseffen
dat je onbereikbaar bent
pronken met hun schoonheid
de rusteloze golven
spotten met mijn verdriet
ik,
snakkend naar lucht,
stikkend in de tranen
die langs de groeven van mijn gezicht
hun doelloze leven verlaten.
kijkend hoe je daar staat:
anders, maar toch hetzelfde
heel dichtbij, maar ver genoeg
om te beseffen
dat je onbereikbaar bent
Reacties op dit gedicht
| Dirk Hermans: | Vrijdag, augustus 19, 2005 18:33 |
| heel mooi liefs Dirk |
|
| *~~~Glitter~~~*: | Vrijdag, augustus 19, 2005 13:14 |
| mooi verwoord koppie op liefs en xxx glitter |
|
| vivika: | Vrijdag, augustus 19, 2005 12:08 |
| droevig mooi geschreven. Liefs | |
Over dit gedicht
| Auteur: vicky willems | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 19 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||