gevoelig..gesloten..verdrietig..ger
m'n hart is aan het huilen afvragend wanneer de pijn stopt..
1000000000den tranen zitten in mij opgekropt..
de pijn is bijna niet te verdragen..
ik zit met zoveel onbeantwoorde vragen..
het verleden was hartbrekend..
maar niemand weet wat het voor mij betekend..
alles dat heeft mij zo gemaakt..
gevoelig, verdrietig, gesloten, geraakt..
1000000000den tranen zitten in mij opgekropt..
de pijn is bijna niet te verdragen..
ik zit met zoveel onbeantwoorde vragen..
het verleden was hartbrekend..
maar niemand weet wat het voor mij betekend..
alles dat heeft mij zo gemaakt..
gevoelig, verdrietig, gesloten, geraakt..
Reacties op dit gedicht
| Para**Wijffie: | Donderdag, augustus 25, 2005 20:59 |
| tranen moet je niet opkroppen,laat het lopen!! dat helpt! erg mooi verwoord, en herkenbaar!! *knuf* |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Pamela Yvel | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 22 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||