ik pak mijn eigen licht
ik pak mijn eigen licht
ik pak mijn eigen licht
nog ben ik niet gezwicht
voor hen die mij het vel
over de neus gaan halen
voor alles moet ik gaan betalen
het natuurlijk evenwicht is
door mijn ouders al ontwricht
nu moeten wij de scherven rapen
alleen het zonlicht is nog vrij
en stroomt bij mij naar binnen
door het thermopane glas
de ozonlaag zet geen voet dwars
zonder geld wordt niets gemaakt
ik beweeg en fiets mijn premies
laag geschat maar adem viezigheid
dat het millieuvijandig wagenpark bracht
geld geeft aanzien en gezag
zij weet wat eigenlijk niet mag
ik heb verder niets te geven en betaal
het laatste stukje vrijheid met mijn leven
wil melker
26/08/2005
Reacties op dit gedicht
| *anneke van dijk*: | Vrijdag, augustus 26, 2005 13:40 |
| jij hebt zoveel te geven... prachtige gedichten, schilderijen, liefdevolle woorden........ geld is totaal onbelangrijk, de aardse goederen blijven op de aarde, maar de liefde gaat mee......... liefs, namasté, Anneke |
|
| Klaes: | Vrijdag, augustus 26, 2005 12:53 |
| Prachtig Groet/Klaes |
|
| Niniki: | Vrijdag, augustus 26, 2005 11:43 |
| oh herkenbaar.........en zelfs het zonlicht heeft al invloed op de financiën. Denk aan de hoge korting voor een bril bij erg warm weer! knuffie Nini |
|
| sunset: | Vrijdag, augustus 26, 2005 10:17 |
| Gewoonweg prachtig, tonend verwoord. En door mij onderschrijvend graag gelezen. Liefs en fijne dag / sunset |
|
| Lia : | Vrijdag, augustus 26, 2005 08:11 |
| mooi verwoord door jou Wil.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2005 | ||
| Thema's: | ||