| Nathan: | Zondag, februari 05, 2006 02:40 |
| Ik was wat aan het zoeken op freaks in de thema's verdriet en eenzaamheid en vond dit gedicht van jou er tussen. Soms lijkt alles donker, geen spikkeltje licht meer.. sta je alleen in een donkere immense ruimte... niemand is bij je, maar in je hart kun je ze allemaal bij je hebben... Dat geeft tenminste rust. |
|
| Nathan: | Maandag, oktober 17, 2005 23:55 |
| Head up, and look to heaven and sky... Je kunt rust vinden door aan mensen te denken en naar die mooie sterren aan de hemel te kijken. | |
| anak: | Donderdag, september 01, 2005 12:58 |
| je mag mij altijd bellen hoor, je mag je niet zo eenzaam voelen, ken je wel niet maar als je ooit wil praten over je verdriet ik zal een luisterend oor bieden, liefs anja | |
| (*)flapdoos(*): | Donderdag, september 01, 2005 12:37 |
| hee,, heel errug mooi geschreven,, ze zullen je mss verlaten,, maar niet omdat ze dat willen!! en helemaal al niet omdat ze niet om je geven,,!! ze geven echt om je!! k'ben dr voor je!! kuss en veel sterkte! |
|
| *DientJ*: | Donderdag, september 01, 2005 12:26 |
| heel herkenbaar, mijn opa gaat binnek0rt do0d aan kanker, mijn vader waarschijnlijk o0k,.. het is heel zwaar, maar pr0beer de laatste tijden n0g met ze te geniieten, en wie zegt da thet zeker is dat je m0eder do0d gaat?? genieten is m0eilijk als je weet dat ze dood kunenn gaan, maar pr0beer het sterkte je mag altijd mailen liefs |
|
| Auteur: ~AnnalieY~ | ||
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 01 september 2005 | ||
| Thema's: | ||