Zwijg de domheid.
Zwijg de domheid.
Grijs is het gras waar de molenwieken
zoef spelen en tollen naar de volgende arm die
nergens omheen kan.
Piep is het muisje dat heen en weer rent
om niet gegeten te worden,
terwijl het toch zo lief is
en de hond zijn tanden aan haar laat zien.
Het witte pluisje verandert van kleur
en braakt stinkende brokken
op een berber tapijt.
Ik, ik kijk met blinde ogen.
Zie met grote mond
en zwijg de domheid.
Grijs is het gras waar de molenwieken
zoef spelen en tollen naar de volgende arm die
nergens omheen kan.
Piep is het muisje dat heen en weer rent
om niet gegeten te worden,
terwijl het toch zo lief is
en de hond zijn tanden aan haar laat zien.
Het witte pluisje verandert van kleur
en braakt stinkende brokken
op een berber tapijt.
Ik, ik kijk met blinde ogen.
Zie met grote mond
en zwijg de domheid.
Reacties op dit gedicht
| sergev2005: | Zondag, september 04, 2005 19:17 |
| helemaal niet slecht... krachtige poëzie | |
| Klaes: | Zaterdag, september 03, 2005 19:37 |
| rakende poezie Groet/Klaes |
|
| chocaatje: | Zaterdag, september 03, 2005 11:14 |
| Heel erg mooi. Liefs mieke | |
| lommert: | Zaterdag, september 03, 2005 10:00 |
| terwijl het toch zo lief is...indringend gedicht willem |
|
| Annemieke van der Ven: | Zaterdag, september 03, 2005 09:56 |
| Een keer extra gelezen... X Annemieke |
|
| Raira (Ria): | Zaterdag, september 03, 2005 08:50 |
| ik keek met grote ogen en met open mond naar het bijzondere gedicht dat hier zo knap geschreven stond verder zwijg ik ook maar mijn domheid liefs en fijne dag Ria |
|
| Fata Morgana: | Zaterdag, september 03, 2005 00:28 |
| Bijzonder... om paar keer te lezen en te laten zakken... liefs Jolanda |
|
| m@rcel: | Zaterdag, september 03, 2005 00:24 |
| prachtig mooi geschreven heel,heel mooi Slaap lekker m@rcel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: L.Bert |  
|
|
| Gecontroleerd door: bieke | ||
| Gepubliceerd op: 03 september 2005 | ||
| Thema's: | ||