van buiten...
van "buiten"...
hoor ik wat vogeltjes fluiten,
de krekels in het gras,
spelende kinderen in het water,
gespetter en geplas,
zo wordt het steeds een beetje later,
***
ik voel de zon op mijn gezicht,
en doe het liefst mijn ogen dicht,
en laat alles maar gebeuren,
gewoon alles om me heen,
een beetje door de zon verkleuren,
en toch... ik voel me zo alleen.
*****
06-08-04
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: sanneyode© | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 10 september 2005 | ||
| Thema's: | ||