angst
angst
zwetend zittend op haar bed
de deur een ietsje open gezet
voetstappen horend op een gang
maken haar van binnen zo bang
elk geluid dat ze hoort
worden met een snik gesmoord
bang voor een stem
denkend aan hem
de donkere schaduw van de bomen
laten haar angstig dromen
zijn l ichaam die plots achter haar staat
zijn handen haar beet ,zijn gelaat
zwetend zittend op haar bed
even haar gedachte uitgezet
even kunnen slapen tot het ochtendlicht
even niet meer dat gezicht
petronella
Reacties op dit gedicht
| Dirk Hermans: | Zondag, september 11, 2005 20:48 |
| heel mooi neergezet liefs Dirk |
|
| Lia-h: | Zondag, september 11, 2005 13:17 |
| Zelf in de nacht ben ik op ergste momenten beschikbaar voor jou. En dat weet je van me. Daar zijn we ook vriiendinnen voor. Dikke kussssssssss van Lia |
|
| **a girl**: | Zondag, september 11, 2005 13:10 |
| erg mooi verwoord! lievs.. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: petronella | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 11 september 2005 | ||
| Thema's: | ||