na...
na duizenden bochten voor
jou en maar honderd voor mij,
een straat met jij en ik,
muren die ons dicht smelten
‘splitsing eeuwig ver’
fluisteren we,
het echo van onze woorden
danst nog op de kiezelstenen
als ik over mijn schouder
jou heel klein zie worden
jou en maar honderd voor mij,
een straat met jij en ik,
muren die ons dicht smelten
‘splitsing eeuwig ver’
fluisteren we,
het echo van onze woorden
danst nog op de kiezelstenen
als ik over mijn schouder
jou heel klein zie worden
Reacties op dit gedicht
| I, Lucifer: | Zondag, september 11, 2005 20:01 |
| whow.... schitterend verwoord. een hele goeie, deze! liefs, Luc. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Evelien Vantomme | 
|
|
| Gecontroleerd door: bieke | ||
| Gepubliceerd op: 11 september 2005 | ||
| Thema's: | ||