Eenzame avond
Mijn blik dwaalt door mijn kamer,
over de bloemen op het behang,
en ik denk aan de bloem die ik achterliet.
Ik kijk naar een oude vergeelde foto,
maar het is jouw gezicht dat ik zie.
Ik voel de warme gloed van de kachel,
het is alsof ik jouw adem voel.
Ik hoor het geruis van de wind,
maar het is jouw stem die ik hoor.
Ik ben niet langer meer alleen,
jij bent bij me, mijn liefste.
over de bloemen op het behang,
en ik denk aan de bloem die ik achterliet.
Ik kijk naar een oude vergeelde foto,
maar het is jouw gezicht dat ik zie.
Ik voel de warme gloed van de kachel,
het is alsof ik jouw adem voel.
Ik hoor het geruis van de wind,
maar het is jouw stem die ik hoor.
Ik ben niet langer meer alleen,
jij bent bij me, mijn liefste.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: rene | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 24 september 2001 | ||
| Thema's: | ||