Oorlog
Van buiten valt er niets meer te zien,
Soms een traan die langs haar wangen rolt misschien.
Maar in haar ogen zie je nog steeds het verdriet,
De pijn, de oorlog vergeten kan ze niet.
De herinnering aan die tijd zit diep van binnen,
Die angst zal ze nooit kunnen overwinnen.
Nog steeds die beelden in haar hoofd,
Beelden van duizenden mensen die van hun leven werden beroofd.
Maar het niet kunnen begrijpen doet misschien nog wel het meeste pijn,
Het niet kunnen begrijpen waarom er geen leven zonder verdriet en oorlog kan zijn.
Soms een traan die langs haar wangen rolt misschien.
Maar in haar ogen zie je nog steeds het verdriet,
De pijn, de oorlog vergeten kan ze niet.
De herinnering aan die tijd zit diep van binnen,
Die angst zal ze nooit kunnen overwinnen.
Nog steeds die beelden in haar hoofd,
Beelden van duizenden mensen die van hun leven werden beroofd.
Maar het niet kunnen begrijpen doet misschien nog wel het meeste pijn,
Het niet kunnen begrijpen waarom er geen leven zonder verdriet en oorlog kan zijn.
Reacties op dit gedicht
| Het moment dat ik je zag: | Dinsdag, september 13, 2005 20:33 |
| Heel mooi gedaan sgat ;) khou van je je bent egt geweldig Xjes ken hvj nwly |
|
Over dit gedicht
| Auteur: __iK* | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 13 september 2005 | ||
| Thema's: | ||