Vriend(en)
De stilte in mij overheerst
de onzekerheid diep geworteld
dagen die minuten zijn geworden
hoe mijn leven zo kon veranderen
die ziekte die er opeens was
doffe dreunen door mijn hoofd
verdoofd gevoel....
Dan wetend dat zij er steeds voor me was
en me ondanks alles is blijven steunen
velen hebben het laten afweten
geen haatgevoelens voor hen....
de onzekerheid diep geworteld
dagen die minuten zijn geworden
hoe mijn leven zo kon veranderen
die ziekte die er opeens was
doffe dreunen door mijn hoofd
verdoofd gevoel....
Dan wetend dat zij er steeds voor me was
en me ondanks alles is blijven steunen
velen hebben het laten afweten
geen haatgevoelens voor hen....
Reacties op dit gedicht
| Lia : | Woensdag, september 14, 2005 06:22 |
| sommigen weten niet hoe ze er mee om moeten gaan... helaas... je zou meer steun verwachten...vooral nu dan toch...sterkte... Lia |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Jan Vegt | 
|
|
| Gecontroleerd door: fox_bert | ||
| Gepubliceerd op: 13 september 2005 | ||
| Thema's: | ||