Angst
Angstig wacht ik af,
Tot je een wederzijds teken geeft.
De ongerustheid sloeg toe
Na dat ik je innerlijk kwetste..
Zonder bedoeling wist ik je hart te treffen
Met een pijnlijke speer..
Ogen sluiten durf ik niet wagen..
Nooit meer te ontwaken
Slaat me heftig door het hoofd..
De laatste maal dat je jou liefde uitte
Zal die zijn in het onwaarschijnlijke...
Reacties op dit gedicht
| m@rcel: | Donderdag, september 15, 2005 15:22 |
| heel mooi Liefs m@rcel |
|
| Mayadegeit: | Donderdag, september 15, 2005 12:31 |
| Ik had vannacht ook ineens zoiets.. dat je wakker wil blijven om naar iemand te kijken of gewoon even stiekem vast te houden (overigens als diegene zich ineens omdraait: uitkijken voor een gebroken neus - die elleboog was tot tweemaal toe hèèl dichtbij :) Kus! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Poohieke | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 15 september 2005 | ||
| Thema's: | ||