voor mijn zoon die autist is
Voor mijn zoon die autist is en verstandelijk beperkt
niet meer thuis
dat ging niet meer
anderen zorgen nu voor jou
je hebt een ander huis
en dat doet zeer
weet dat ik van je hou
ook al voel jij dat niet
ik heb verdriet
en huil om jou
hoe had het kunnen zijn
zonder die eenzaamheid en pijn
een vrolijk lachend mens
dat blijft mijn wens
niet meer thuis
dat ging niet meer
anderen zorgen nu voor jou
je hebt een ander huis
en dat doet zeer
weet dat ik van je hou
ook al voel jij dat niet
ik heb verdriet
en huil om jou
hoe had het kunnen zijn
zonder die eenzaamheid en pijn
een vrolijk lachend mens
dat blijft mijn wens
Reacties op dit gedicht
| jenske: | Vrijdag, juni 12, 2009 22:35 |
| stilmakend mooi. zo herkenbaar ookal heb ik een autistische broer... (klinkt gaar i know) mooie schrijfstijl! liefs janneke |
|
| Mig: | Donderdag, september 15, 2005 19:42 |
| fleur...thuis blijft thuis..net zoals iedereen een moeder heeft..en jij durft los te laten...en ook nog in zoveel mooie woorden vanuit het hart...mooi hoor...Mig. | |
| nicolle1: | Donderdag, september 15, 2005 15:50 |
| hoi fleur... heb zelf ook een docgter van 11 zei is ook autistisch,en verstandelijk beperkt.vorig jaar heb ik deze keuze ook moeten maken,en nu een jaar verder weet ik dat het een goeie keuze is geweest.ik zie haar groeien en heel mooi opbloeien.maar die tijd dat je dat zult gaan zien die komt voor jou ook. Heel veel sterkte in deze tijd,en geniet even van de rust om je heen,ook al voelt die rust nog vreemd,maar het genieten komt echt wel. liefs van nicolle |
|
| chocaatje: | Donderdag, september 15, 2005 15:41 |
| IK wens je veel sterkte het is heel moeilijk je kind los te moeten laten!!! liefs mieke | |
| Roo$je: | Donderdag, september 15, 2005 14:59 |
| sterkte! hij weet wel dat je om hem liefhebt! Liefs, |
|
| Dropsleutel: | Donderdag, september 15, 2005 14:26 |
| Lijkt me vreselijk om mee te moeten maken.. Heel veel sterkte.. | |
| Ton Rijkers: | Donderdag, september 15, 2005 14:03 |
| Hoi Fleur, Van heel nabij weet ik hoe oneindig zwaar je taak is.. Rust nu maar wat uit en laat alles gerust eventjes aan anderen over. Voel je zeker niet schuldig maar wees heel dankbaar dat er hulp is.. Groetjes, Ton |
|
| Will Hanssen: | Donderdag, september 15, 2005 13:55 |
| Al merk je het niet...hij voelt jouw liefde vast wel! intens mooi verwoord! Will |
|
Over dit gedicht
| Auteur: fleur1404 | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 15 september 2005 | ||
| Thema's: | ||