in eenzaamheid
een leven lang
gezwoegd en gewerkt
om er te komen in het leven
en dan is alles voor niets geweest
geen glorie
geen rust
alleen maar ruzie
en voor de rest niets
niets is van haar overgebleven
alleen een leven vol ellende
heeft zij gekent
wat zal er van haar worden
haar oude dag slijt ze nu
in eenzaamheid verder
niemand die haar nog wil kennen
altijd stond zij voor iedereen klaar
gebroken door verdriet
omdat men haar niets meer gunnen wil
maar was zij het niet
die om iedereen gaf
vreugde en vriendschap
wou ze met ieder delen
maar nu zij iemand zo nodig heeft
is er niemand die om haar geeft
Reacties op dit gedicht
| Jannie Hoogendam: | Donderdag, september 15, 2005 23:00 |
| He, bah...ik word hier opstandig van...Doetn pijn om te lezen en...hulde aan jou alle liefs Jannie |
|
| poky: | Donderdag, september 15, 2005 19:13 |
| heel triest ,ieder mens heeft toch iemand nodig,poky | |
| mamsiemomo: | Donderdag, september 15, 2005 16:19 |
| arme zij..... Mooi gedicht |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 15 september 2005 | ||
| Thema's: | ||