Wanneer...
wanneer je door verdriet
alles minder ziet
wanneer je nergens meer om geeft
en alles is je teveel
de tranen in je ogen staan
maar je jezelf
niet durft te laten gaan
dan heb je nergens meer zin in
alles lijkt je dan teveel
wanneer je voor je uit staart
en met je gedachten ergens anders bent
word het tijd
dat je even aan jezelf denken gaat
maar hoe doe je dat
als je jezelf altijd
weggecijferd hebt?
Reacties op dit gedicht
| m@rcel: | Zaterdag, september 17, 2005 18:35 |
| is ook niet gemakkelijk dan, maar probeer in je zelf te geloven en durf NEE te zeggen ook al is dat niet gemakkelijk. Knuff m@rcel |
|
| Lia : | Zaterdag, september 17, 2005 16:09 |
| ben het met Lia eens... knuf, Lia |
|
| psychin: | Zaterdag, september 17, 2005 13:38 |
| beetje bij beetje voor je zelf opkomen NEE durven zeggen,is echt niet erg zij doen het vast ook. laifs Lia |
|
| Eliane : | Zaterdag, september 17, 2005 13:17 |
| ken dat gevoel, één raad loslaten zou ik zeggen, meer voor je eigen beginnen doen. jezelf verwennen. En het beter na een tijd dat kan ik je wel zeggen Verder zeer mooi geschreven groetjse Eliane |
|
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 17 september 2005 | ||
| Thema's: | ||