moe
ik voel me zo moe
alle energie lijkt verdwenen
laatste beetje hoop
vergt mij ook mijn laatste krachten
waarom zit het leven
me steeds weer tegen
een ongekende angst
neemt bezit van mij
ik ben zo moe
moe van de zorgen
en tegenslag blijft mij achtervolgen
mijn vertrouwen krijgt steeds weer een deuk
ze zeggen altijd
na regen komt zonneschijn
maar het wintert in mij
en de zonneschijn lijkt verdwenen
al mijn energie lijkt op
hoop heb ik niet meer
waar dient mijn leven nog voor
alleen maar ellende
ik wil vechten
maar mijn vechtlust is verdwenen
moe,moe,moe
is het enige dat mijn lichaam mij laat weten
Reacties op dit gedicht
| psych: | Zaterdag, september 24, 2005 18:03 |
| Wat een droevig gedicht...maar de zon schijnt ook op winterdagen en warmt je tranen naar een stil verlangen wat stilletjes in je hart een gouden straaltje brengt op weg naar je geluk,,,,kus kus kus | |
Over dit gedicht
| Auteur: _Lieverdje_ |  
|
|
| Gecontroleerd door: 260580 | ||
| Gepubliceerd op: 24 september 2005 | ||
| Thema's: | ||