stille liedjes hoor ik graag
stille liedjes hoor ik graag
Dit denkt een doof kindje:
ik kan je niet verstaan als je zo hard praat,
dus ik begrijp je niet en jij word kwaad.
schreeuwen is een raar gezicht,
raar gezicht,
dus doe die mond met tanden maar heel gauw dicht.
de storm beweegt en de bomen met veel gezwaai,
wat heb ik toch een hekel aan dat lawaai.
geef mij maar dat bloemenlied,
bloemenlied,
waarop je soms een vlinder dansen ziet.
ik weet nog die keer dat ik slapen ging,
en moeder zong dat liedje van `lieveling`.
o zo rustig,en zo stil,
oh zo stil,
dat ik het nog kan horen zo vaak ik maar wil.
Dit denkt een doof kindje:
ik kan je niet verstaan als je zo hard praat,
dus ik begrijp je niet en jij word kwaad.
schreeuwen is een raar gezicht,
raar gezicht,
dus doe die mond met tanden maar heel gauw dicht.
de storm beweegt en de bomen met veel gezwaai,
wat heb ik toch een hekel aan dat lawaai.
geef mij maar dat bloemenlied,
bloemenlied,
waarop je soms een vlinder dansen ziet.
ik weet nog die keer dat ik slapen ging,
en moeder zong dat liedje van `lieveling`.
o zo rustig,en zo stil,
oh zo stil,
dat ik het nog kan horen zo vaak ik maar wil.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Zaterdag, oktober 01, 2005 12:22 |
| zij verstaat mijn ogen als die voor de hare open komen, want wij delen het vele tot onze enige waarheid. hans |
|
Over dit gedicht
| Auteur: gwendolin | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 30 september 2005 | ||
| Thema's: | ||