Vertrouwen
Vertrouwen
Nooit zal ik volwassen zijn
Altijd maar verlegen
Steeds een onbekend refrein
Maar ik, ik kwam jou tegen
Greep je. Droeg je
In mijn arm, omdat ik bang was,
Te alleen, en kon je vragen
Of je ’t prettig vond
Als ik je nog meer,
ver naar hier mocht dragen
Ik vleide je in ’t geurend stro
En met gesloten ogen
Sprak en voelde ik je zo.
Jouw ziel mij gaan gedogen
En naar de wolken zwevend zien
Waar alle tranen vloeien
Waar ademloos respect misschien
Vertrouwen kan doen groeien
Jij bent mijn traan mijn wolk mijn weer
mijn waarde mijn geluk
en in mijn schulp
blijf ik toch stil
een schrijver.
Nooit zal ik volwassen zijn
Altijd maar verlegen
Steeds een onbekend refrein
Maar ik, ik kwam jou tegen
Greep je. Droeg je
In mijn arm, omdat ik bang was,
Te alleen, en kon je vragen
Of je ’t prettig vond
Als ik je nog meer,
ver naar hier mocht dragen
Ik vleide je in ’t geurend stro
En met gesloten ogen
Sprak en voelde ik je zo.
Jouw ziel mij gaan gedogen
En naar de wolken zwevend zien
Waar alle tranen vloeien
Waar ademloos respect misschien
Vertrouwen kan doen groeien
Jij bent mijn traan mijn wolk mijn weer
mijn waarde mijn geluk
en in mijn schulp
blijf ik toch stil
een schrijver.
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Zaterdag, oktober 08, 2005 20:05 |
| mooi schrijver! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Sifra.K: | Zaterdag, oktober 08, 2005 19:52 |
| graag gelezen. Liefs, Sifra |
|
| Klaes: | Zaterdag, oktober 08, 2005 15:58 |
| fijn opbouwend dicht Groet/Klaes |
|
| chocaatje: | Zaterdag, oktober 08, 2005 09:58 |
| Heel erg mooi. Gewoon super!!! Liefs mieke | |
| Fri..: | Zaterdag, oktober 08, 2005 09:49 |
| Ik voel me overbodig worden met reactie's die overeen komen met onderstaande;-) Maar wat een geweldig gedicht, wat kan jij dichten met rijm, ritme, vloeiende woorden.. Mijn fanschap groeit! Liefs, Fri |
|
| - Suus -: | Zaterdag, oktober 08, 2005 09:12 |
| Alwéér zo'n dansend plaatje, stil word ik ervan, net als Inner.. Maar dit leest zó ontzettend lekker, dat ik niet meer kan stoppen met lezen! liefs, Suus |
|
| *anneke van dijk*: | Zaterdag, oktober 08, 2005 09:11 |
| intens gedicht met prachtige opbouw zonder respect kan er inderdaad geen vertrouwen zijn; respect voor elkaar in is een "heilig moeten"... namasté en espavo, Anneke |
|
| Innerchild: | Zaterdag, oktober 08, 2005 09:00 |
| Stiller dan stil gelezen ... en nog vraag ik me af wat vertrouwen is en of dat hoe dan ook echt wel bestaat ... hoe deel je ? ... 'hoe' vertrouw je ? ... leert de tijd je dat ? ... ik vrees van niet ... vertrouwen is ervoor durven gaan en dàt is nu net wat mij niet lukt ! Innerchild |
|
| Lia : | Zaterdag, oktober 08, 2005 08:50 |
| en een schrijver zijn is jezelf blijven.. zo hoort het..groetjes, Lia |
|
| vlokje: | Zaterdag, oktober 08, 2005 08:48 |
| Prachtig geschreven, liefs sylvia |
|
| Annemieke van der Ven: | Zaterdag, oktober 08, 2005 08:21 |
| lees je elke dag met meer dan bewondering, verwondering.... voor zoveel moois, zo treffend.. X Annemieke |
|
| Renate-td-: | Zaterdag, oktober 08, 2005 00:26 |
| Ik vind dit prachtig... Liefs, |
|
| Niniki: | Zaterdag, oktober 08, 2005 00:24 |
| erg mooi. knuffie Nini |
|
| ~black angel~: | Zaterdag, oktober 08, 2005 00:16 |
| in stilte gelezen... warme knuff en trusten liefs, |
|
| switi lobi: | Zaterdag, oktober 08, 2005 00:13 |
| Waar ademloos respect misschien Vertrouwen kan doen groeien.... En wát voor een schrijver.... liefsliefs, kus....en welterusten....switi lobi |
|
| Henk Knibbeler: | Zaterdag, oktober 08, 2005 00:10 |
| dat is een mooie conclusie die je trek Bert op het eind van dit pakkend gedicht... groets, Henk. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: L.Bert |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 08 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||