De wolken begroetend
Het einde van het uiterste
moet nu toch wel bereikt zijn
Met zijn laatst verworven kolen
stoomt hij richting eindpunt
Er kringelen rookwolkjes uit zijn verroeste pijp
en trekt karretjes vol verdriet met zich mee
Nog éénmaal voelt hij de rails
levenslustig langs zijn wielen glijden
de suizende wint streelt
zijn pijnlijk krakende hout
Afscheid nement van de zonnige wolken
dit alles wat hij lief had
stoomt hij op zijn laatste rustplaats af
Waar een vernietigende mokerslag op hem wacht
moet nu toch wel bereikt zijn
Met zijn laatst verworven kolen
stoomt hij richting eindpunt
Er kringelen rookwolkjes uit zijn verroeste pijp
en trekt karretjes vol verdriet met zich mee
Nog éénmaal voelt hij de rails
levenslustig langs zijn wielen glijden
de suizende wint streelt
zijn pijnlijk krakende hout
Afscheid nement van de zonnige wolken
dit alles wat hij lief had
stoomt hij op zijn laatste rustplaats af
Waar een vernietigende mokerslag op hem wacht
Reacties op dit gedicht
| chocaatje: | Zondag, oktober 09, 2005 09:32 |
| Ik ga er vanuit dat het over een trein gaat. Mooi geschreven.Liefs mieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: makaila | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||