Weggesmeten (Terug bij af)
Zette jou aan de kant
Zonder erbij na te denken
Dacht wel iemand te ontmoeten
Die mij nog meer kon schenken
Realiseerde mij totaal niet
Wat jij mij allemaal gaf
En nu... jij bent waarschijnlijk gelukkig
En ik... ik ben terug bij af.
Ik weet het, eigen schuld
Maar ik was mezelf totaal niet
Ik wilde echt wel voor je open staan
Het was mijn hart die niemand toe liet
Schaamde me voor mezelf
Had het koud en wilde me warmen
In plaats van jouw veiligheid
Zocht ik liefde in wildvreemde armen
Nu is het te laat
Jij bent verder gegaan met leven
Hebt geen behoefte meer aan mij
Heb je te kennen gegeven
Maar dat betekent niet
Dat ik jou ooit zal vergeten
Of de liefde die ik in een impuls
Samen met jou heb weggesmeten
Reacties op dit gedicht
| chocaatje: | Dinsdag, oktober 11, 2005 23:44 |
| Goed te lezen hoe je je voelt. Jammer dat die te kennen gaf dat hij niet meer wou. Een knuf mieke |
|
| enjaeva: | Dinsdag, oktober 11, 2005 19:56 |
| ach je hart is een grote kamer he?? plekjes zat voor herinneringen denk ik altijd liefs eva | |
| Cora (zij): | Dinsdag, oktober 11, 2005 17:20 |
| Ai, pijnlijk.... Bijzonder mooi neergezet. zucht, soms ben je net te laat om iets in te zien....lessen van het leven.... liefs, |
|
| Cora (zij): | Dinsdag, oktober 11, 2005 17:20 |
| Ai, pijnlijk.... Bijzonder mooi neergezet. zucht, soms ben je net te laat om iets in te zien....lessen van het leven.... liefs, |
|
| switi lobi: | Dinsdag, oktober 11, 2005 16:58 |
| Auuuu, wat mooi....liefsliefs..switi lobi | |
Over dit gedicht
| Auteur: Gert | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 11 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||