Sonnet - het schip aan de horizon
och, was ik maar als een bloem
gestrand op het stenige zand
verborgen in de zondagskrant
hartenaas – tegen klaverroem
ben ik slechts niet meer bestand
mijn bladeren zijn als zijden haren
als een schip over de horizon zou varen
en stuk zou slaan en breken aan land
zag jij dan wie ik nu zou willen zijn
in alle druppels van opgestegen damp
gestifte rode lippen – lief kijk mijn
leven nu zachtjes en stil gesorteerd
hij is het die nu loopt; tegen de lamp
voortaan bukken, weer wat geleerd
Reacties op dit gedicht
| stampertje het rukkonijn: | Maandag, oktober 03, 2022 18:28 |
| een voorbeeld van dichtkunst | |
| wijnand-.-: | Woensdag, oktober 12, 2005 23:31 |
| prachtig | |
| Fri..: | Woensdag, oktober 12, 2005 19:09 |
| nogmaals wauw.. echt |
|
| Cora (zij): | Woensdag, oktober 12, 2005 19:08 |
| Mooie! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Butterfly | 
|
|
| Gecontroleerd door: ~Marina~ | ||
| Gepubliceerd op: 12 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||