Kinderen
Als hij op bezoek is
dan kijkt mijn zoon me aan
en zegt dan tot mij pappa
je moet naar huis toe gaan.
Als ik dan in zijn ogen kijk
slaat hij ze heel snel neer
en zegt met bibberig stemmetje
dit is geen grapje meer.
Hoe kan ik hem vertellen
dat men dit anders ziet
maar dat ik hier moet blijven
een kind begrijpt dat niet.
Seipie
Uit "Gaat u even zitten."
dan kijkt mijn zoon me aan
en zegt dan tot mij pappa
je moet naar huis toe gaan.
Als ik dan in zijn ogen kijk
slaat hij ze heel snel neer
en zegt met bibberig stemmetje
dit is geen grapje meer.
Hoe kan ik hem vertellen
dat men dit anders ziet
maar dat ik hier moet blijven
een kind begrijpt dat niet.
Seipie
Uit "Gaat u even zitten."
Reacties op dit gedicht
| hiljaa: | Donderdag, oktober 13, 2005 20:16 |
| jou blijf ik lezen! knufliefs--hiljaa-- |
|
| Martine Gieze: | Donderdag, oktober 13, 2005 09:57 |
| deze had ik toevallig al een keer op jouw site gelezen...erg ontroerend/sterk verwoord!! liefs,Mart |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 13 oktober 2005 | ||
| Thema's: | ||